به گزارش خبرنگار علمی اشکوریها،گیاه اناریجه در گیلان و رودسر یا ” انارژه در رویان “سنجرغ در رامسر “شاه پسند در گلستان”  با نام علمی Froriepia sp. از خانواده چتریان است که تاکنون فقط از استان های گیلان ، گلستان و مازندران گزارش شده است . این گیاه فقط یک گونه در ایران دارد.

اناریجه۱گیاه اناریجه گیاهی است یک ساله بدون کرک با ساقه ای به ارتفاع ۱۸۰ سانتیمتر استوانه ای با قاعده ای به ضخامت ۵/۲ تا ۵/۳ سانتیمتر که در بخش پایین قهوه ای و در بخش بالا سبز کلمی ، شیاردار، با شاخه های طویل است برگ های آن قاعده ای خطی ، تخم مرغی و بریده بریده می باشد . فصل گل دهی و میوه دهی اواخر تابستان می باشد .

این گیاه در استان مازندران در اراضی دشتی حتی در نقاط باز جنگلی استان وجود دارد و  به نوعی مورد استفاده روستائیان و حتی شهرنشینان قرار می گیرد . طبق تحقیقات صورت گرفته  ۳۹ ترکیب مهم در اسانس گیاه مذکور شناسایی شده که حتی بعضی از ترکیبات بعنوان ترکیبات ضد سرطانی می باشد.

اناریجه در آشپزی
این گیاه معطر همانند شوشاخ در غذاهای محلی به ویژه سبزی پلو، ماهی پلو ، کوکوسبزی و مانند آن به مقدار اندک استفاده می شود. این دو گیاه معطر به دلیل عطر زیاد و تلخی آن باید کم تر از سبزی های دیگر مورد استفاده قرار گیرد و گرنه طعم غذا بد خواهد شد.
بهترین مورد استفاده همان سبزی پلو است که به ویژه در عید نوروز به سبب جوانه های نورسیده آن همراه با باقلی به عنوان غذای نوروزی استفاده می شود.

بانوان اشکوری در غذایی هایی که همراه با سبزهای صحرایی تهیه و صرف می شود غالبا این گیاه را می گنجانند به خصوص در شکم پری مرغ و شکم پری ماهی ، همراه با گیاه اوجی و زولنگ . اوایل بهار بهترین زمان برای برداشت جوانه ی تازه ی اناریجه است .

اناریجه